(خُ تَ) (اِ.) بختک.
(خُ) (اِ.) بختک.
(خَ) (اِ.) بختک، کابوس.
(خَ چِ) (اِ.) شوشه زر و سیم، طلا و نقره گداخته که در ناوچه آهنین ریخته باشند.
(خَ) (اِ.) نک خفتان.
(خَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- (مص م.) فرود آوردن. ۲- (اِمص.) فراخی عیش، خوشگذرانی.
(خُ) [ ع. ] (اِ.) جِ خط. ۱- خطها. ۲- بنفشهها. ۳- رشتهها، راهها.
(خُ وِ) [ ع. خطوه ] (اِ.) گام، قدم. ج. خطوات.
(خَ ئِ) [ ع. خطیئه ] (اِ.) گناه، خطا. ج. خطایا.
(خَ) (اِ.) آتشگیره، گیاه خشک که زود آتش بگیرد.