اسم

(سَ) (اِ.)= یاسمن: گلی است خوشبو به رنگ زرد، سفید یا کبود.

(س) [ تر – مغ. ] (اِ.) نک یاسا.

[ ع. ] (اِ.) یس ؛ نام یکی از سوره‌های قرآن.

[ ع. ] (اِ.) محل التقای استخوان مقدم سر به استخوان مؤخر سر، جان دانه.

[ ع. ] (اِ.) از سنگ‌های معدنی گران بها به رنگ‌های سرخ، زرد، کبود.

(اِ.) درختچه‌ای زینتی از تیره زیتونیان با گل‌های معطر و سفید.

[ تر – مغ. ] (اِ.)
۱- فرمان و حکم پادشاهی.
۲- قانون و مجازات مغولی.