اسم

(~ خُ) (اِمر.) صاحبخانه.

(دَ) (اِمص.) بیهوده گویی.

(مِ) [ ع. ] (اِفا. ص.)
۱- خاموش، ساکت، آرمیده.
۲- بی حرکت، بی جنبش.

و مان (نُ) (اِمر.) دار و ندار، خانه و هر آن چه که متعلق به آن است.

(غَ) (اِمر.) خانه تابستانی.

(اِمر.) خانواده، دودمان.

[ معر. ] (اِمر.)
۱- خانه، سرا.
۲- محلی که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند و رسوم و آداب تصوف را اجرا نمایند.