اسم

(اِ.) دایی، برادر مادر.

(اِ.)
۱- سنگر.
۲- محلی که خاک در آن ریزند.

(کِ تَ) (اِ.) گردی که پس از سوختن چوب، زغال و غیره به جای ماند.

(اِ.) = خاکشی. خاکشو. خاکژی: گیاهی است خودرو که ارتفاع آن به نیم متر می‌رسد. شاخه خایش باریک و برگ‌های دراز و گل‌های کوچک و زرد دارد. دانه‌های آن سرخند و در غلافی جا دارند. ملین و طبع خنک دارد و در تابستان بیشترمصرف می‌شود.

(فِ قِ) [ ع. ] (اِ.) مشرق و مغرب، خاور و باختر.