اسم

خارکن

(کَ)
۱- (ص فا.) کسی که خار را از زمین می‌کند.
۲- (اِ.) آهنگی در موسیقی قدیم.

(رِ) (اِ.) نک خارا.

(اِ.) چرک، ریم.

(اِ.) نوعی پارچه کتانی مانند متقال.

(زِ) [ ع. ] (اِفا. اِ.)
۱- خزانه دار.
۲- نام قطعه‌ای است در بعضی از دستگاه‌های برقی که انرژی به صورت برق در آن ذخیره می‌شود.

(زَ نِ) (اِمر.) خواهرزن.

(زِ) (اِ.)
۱- سرشته، خمیر کرده.
۲- گِلی که مخصوص مالیدن به دیوار بود.

(اِمر.)جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید می‌آید، منشأ، منبع.

(س ِ) [ ع. ] (اِفا.) زیانکار، زیان رسیده.

(اِ.) عاشق شوریده.