اسم

(صَ) [ ع. حیاصه ] (اِ.) دوالی که بدان تنگ زین بندند.

(حِ) [ ع. ] (اِ.) جِ حوض.

(حَ) (اِ.) صحن خانه، زمین برابر ساختمان که دور آن دیوار باشد.

(حُ زِ) [ ع. حوزه ] (اِ.)
۱- ناحیه.
۲- جانب، طرف.
۳- میان مملکت. ؛ ~علمیه مرکز تحصیل علوم دینی.

(حُ) [ ع. ] (اِ.) گرداگرد، پیرامون.

(حُ صَ لِ) [ ع. حوصله ] (اِ.)
۱- چینه دان مرغ.
۲- صبر و تحمل.

(حُ) [ ع. ] (اِ.) آبگیر، تالاب. ج. حیاض.

(حَ دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ حادثه ؛ پیشامدها، وقایع.