اسم

(حُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آب بسیار شور.
۲- اسب تندرو.

(حُ قِ یا قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سوخته چخماق.
۲- شعله.

(حَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ناروا، ناشایست.
۲- کاری که اسلام از نظر شرعی آن را منع کرده و ارتکاب آن گناه باشد. مق حلال.
۳- ضایع، تباه.

(حَ)
۱- (ص نسب.) حرامکار.
۲- (اِ.) دزد، راهزن.

(حَ) [ ع. ] (اِ.) جنگ، نبرد.

(حَ) [ ع. ] (اِ.) آفتاب پرست.

(حَ بِ) [ ع. حربه ] (اِ.) سلاح.

(حَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- تنگی، فشار.
۲- جای تنگ.
۳- گناه، بزه.

(حَ) [ ع. حرجل ] (اِ.) نوعی ملخ، میگو.