اسم

(~.) (اِ.) = چمان:
۱- کدویی که در آن شراب کنند؛ صراحی.
۲- پیاله شراب.

(چُ مِ) [ تر. ] (اِ.) نوعی از نشستن که کف پا را بر زمین بگذارند و زانوها را در بغل بگیرند. چندک و چمبک نیز گویند.

(چَ یا چُ یا چِ) (اِ.) کفگیر، قاشق بزرگ.

(چَ) (اِ.) = شمخال: نوعی تفنگ گلوله‌ای یا ساچمه‌ای سرپر که در قدیم متداول بود.

(چَ مَ) (اِ.) زمین سبز و خرم، مرغزار.

(~.) (اِ.) معنی، شرح.

(~.) (اِ.) سینه، صدر.