تنبور
(تَ) [ په. ] (اِ.) سازی است مانند سه تار دارای کاسهای کوچک و دستهای دراز.
(تَ بُ ش ِ) (اِ.) لوله سفالین که در زیر خاک یا میان دیوار کارمی گذاشتند تا آب از آن عبور کند.
(تَ فُ) [ په. ] (اِ. ص.)=تناپور. تناپوهر: در دین زرتشتی نام گناهی است که گناهکار مرتکب آن نمیتواند از پُل چینود بگذرد، گناه نابخشودنی.
(تَ) (اِ.) گیاهی است یک ساله، بومی قاره امریکا که به وسیله اسپانیاییها به اروپا برده شده. از گونه توتون است که برگ آن را خشک کرده و به وسیله دود کردن، استعمال میشود، دارای ماده سمی نیکوتین است.
(تُ بَ) (اِ.) یکی از سازها که به آن ضرب هم گویند. آن را از چوب و سفال یا فلز سازند و در یک سوی آن پوستی نازک کشند و به هنگام نواختن آن را در زیر بغل گرفته با سر انگشتان مینوازند.