اسم

تلفن

(تِ لِ فُ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی که به وسیله آن می‌توان اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد یا دریافت کرد.

    تلفن خانه

    (~. نِ) [ فر – فا. ] (اِمر.)
    ۱- اداره تلفن.
    ۲- اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماس‌های تلفنی را بر عهده داشته باشد.

      تلقاء

      (تَ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) دیدار کردن، رو به رو شدن.
      ۲- (اِمص.) دیدار.
      ۳- جای دیدار.

        تلقی

        (تَ لَ قِّ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) آموختن.
        ۲- ملاقات کردن، برخورد کردن.
        ۳- (اِمص.) فراگیری، آموزشی.
        ۴- دیدار، برخوردن، پذیرش.

          تلکس

          (تِ لِ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه ارتباطی برای ارسال و دریافت پیام که با گرفتن شماره مخاطب دستگاه تله تایپ آن به کار می‌افتد و پیام را ثبت می‌کند.

            تلگراف

            (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که به وسیله آن اخبار و مطالب را از راه دور مخابره کنند.

              تلسکوپ

              (تِ لِ) [ فر. ] (اِ.) دوربین بزرگ که با آن ستارگان را رصد می‌کنند.

                تلعت

                (تَ عَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- نشیب، سرازیر.
                ۲- سیل گیر.
                ۳- دهانه رودخانه.

                  تلخک

                  (تَ خَ) (اِمصغ.)
                  ۱- مصغر تلخ.
                  ۲- خربزه تلخ.
                  ۳- کاسنی.

                    Scroll to Top