اسم

(تَ) (اِ.) نک تک.

(تَ گَ) (اِ.) قطره‌های یخ بسته باران که از آسمان فرو ریزد.

(تِ گَ) (اِ.) پینه، تکه پارچه‌ای که با آن بخش پاره شده جامه را دوزند.

(تَ) (اِ.) پسر امرد مزلف و مضخم، تگل.

(تَ لّ) [ ع. ] (اِ.) پشته، تپه بلند. ج. تلال.

(تِ دُ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی ورزش و روش دفاع فردی بدون سلاح.

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به رنج افکندن.
۲- بار کردن.
۳- (اِ.) وظیفه‌ای که باید انجام داد.

(تُ) (اِ.) تیری که بر سر آن پیکان نباشد.