اسم

ترک

(تَ) (اِ.) ترگ، کلاهخود، مغفر.

    ترکان

    (تَ) [ تر. ] (اِ. ص.)
    ۱- ملکه، شهربانو.
    ۲- لقب زنان ارجمند، بی بی، بیگم.

      ترکب

      (تَ رَ کُّ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) استوار شدن، برهم نشستن.۲ – (اِمص.) سواری.

        ترغ

        (تُ رْیا تُ رُ) (اِ. ص.) اسب سرخ رنگ.

          ترغده

          (تَ رَ دِ) (اِ.) به هم کشیده، دردناک شدن عضوی از بدن.

            ترغو

            (تَ) (اِ.) نوعی از حریر سرخ رنگ.

              ترف

              (تَ) (اِ.) کشک سیاه، قره قروت.

                Scroll to Top