تخته بند
(~. بَ) (اِمر.)
۱- پارچه نازکی که به وسیله آن تختهای را به دست یا هر عضو شکسته میبندند.
۲- زندانی، اسیر.
(~. بَ) (اِمر.)
۱- پارچه نازکی که به وسیله آن تختهای را به دست یا هر عضو شکسته میبندند.
۲- زندانی، اسیر.
(~. کُ) (اِمر.) قطعهای اسفنج یا نمد که از آن برای پاک کردن تخته سیاه یا وایت برد استفاده میکنند.
(~. ش ِ) (اِمر.) تختهای باریک و دراز با پایهای کوتاه که ورزشکار دستها را به آن تکیه میدهد و به ورزش شنا میپردازد.
(تَ) [ په. ] (اِ.)
۱- کرسی، نشیمنگاه.
۲- جایگاه ویژه پادشاه به هنگام بارعام.
۳- نشیمنگاهی با چهارپایه از جنس چوب یا فلز به شکلهای مستطیل یا مربع.
۴- هر جای مسطح و برابر و هموار.
۵- کف کفش.