پکول
(پَ) (اِ.) تالاری باشد که بر بالا خانه سازند.
اسم
پل
(پُ) [ په. ] (اِ.) آن چه که دو قسمت جدا از هم را به یکدیگر وصل کند. ؛ ~ خر بگیری کنایه از: معبری که به آسانی نتوان از آن گذشت.
پل
(پَ یا پِ) (اِ.)
۱- کرت، مرزی که فاصله شود میان قطعههای کشت.
۲- پا، پاشنه پا.
۳- هر چیز را که ریسمان بر کمرش بندند و در کشاکش آرند تا بانگ کند.
