اسم

ناکش

(کَ یا کِ) (اِ.) مجرایی در دیوار بنا که هوا در آن جاری باشد و رفع رطوبت کند.

(قِ لِ) [ ع. ناقله ] (اِ فا.) مؤنث ناقل.

(قِ) [ ع. ناقه ] (اِ.) شتر ماده. ؛ ~ بر بلندی راندن کنایه از: کاری را آشکار کردن، کاری را آشکارانه انجام دادن.

(قِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که از بیماری بیرون آمده و هنوز کاملاً تندرست نشده، از بیماری برخاسته، بیمارخیز. ج. ناقهین.

(فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) سودمند، نفع رساننده.

(ف ل) [ ع. نافله ] (اِ.)
۱- بخشش، عطیه.
۲- عبادتی که واجب نباشد. ج. نوافل.

(فِ) [ په. ] (اِ.)
۱- ناف آهوی مشک.
۲- ماده‌ای که در ناف آهوی مشک جمع می‌شود.

[ ع. ] (اِفا.) دورکننده، رد کننده.

(قِ) [ ع. ] (اِفا.) نقدکننده، جدا کننده خوب از بد.

(قِ) [ ع. ] (اِفا.) نجات دهنده.