اسم

پارس

[ تر. ] (اِصت.) آواز سگ، عوعو.

( اِ.) نام قوم ایرانی و محل سکونت ایشان در جنوب ایران.

[ تر. ] (اِ.) سال پلنگ، یکی از سال‌های دوازده گانه ترکان.

(اِمر.) سال گذشته، پار.

(سَ) (اِمر.)نک پاسنگ. ؛ ~ برداشتن عقل کسی کنایه از: ناقص عقل بودن، دیوانه بودن.

(س ِ) (اِمر.)
۱- گدایی، پرسه.
۲- گدا.

(رْ شُ مَ) (اِ.) پوست حیوانی، مخصوصاً پوست بز و گوسفند که برای نوشتن و چاپ پیرایند؛ پوست آهو.

[ انگ. ] ( اِ.) توقف اتومبیل‌ها و دیگر وسایل نقلیه.

[ فر. ] ( اِ.)
۱- باغ وسیع پر درخت برای گردش و شکار.
۲- محفظه‌ای توری برای نگه داری بچه‌های کوچک، مانک. (فره).

(سَ) (اِمر.) پارکینگی در کنار پایانه اتوبوس‌های شهری و دیگر وسایل نقلیه عمومی درون شهری برای توقف خودروهای شخصی و انتقال سرنشینان آن به مرکز شهر.