اسم

[ فر. ] (اِ.) خیابان پهنی که وسط آن درخت و گل و گیاه باشد و به دو قسمت مساوی تقسیم شود، چارباغ (فره).

[ انگ. ] (اِ.) نوعی بازی که در آن بازیکنان باید نشانه‌های چوبی بطری مانند را با پرتاب گوی سرنگون کنند.

[ په. ] (اِ.)
۱- سرزمین، ناحیه.
۲- زمین شیار نکرده.
۳- جا، مقام.
۴- سرشت، طبیعت.
۵- پارچه قاب گرفته‌ای که روی آن نقاشی کنند.
۶- زمینه پارچه زردوزی شده.

(اِ.) جغد.

(مَ رَّ) [ ع. ابومره ] (اِ.) ابلیس، شیطان.

(مَ هَ) (اِ.) زمین لرزه، زلزله.

(اِ.) بچه دان، زهدان.

(بَ) [ ع. ] (اِ.) دوری، جدایی.

(قُ) [ ع. ابوقماش ] (اِ.) نک بوقَتَب.