اسم

(بُ) [ په. ] (اِ.)
۱- ریشه، بنیاد.
۲- پایان، آخر.
۳- سوراخ مقعد.
۴- انقیاد.

(بَ نّ) [ ع. ] (اِ.) کارگر ساختمانی ماهر که زیر نظر معمار یا مهندس کارهای ساختمانی انجام می‌دهد.

(بَ) [ ع. بناء ] (اِ.) ساختمان، ج. ابینه.

(بُ) (اِ.) قعر آب، ته آب.

(بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ بنت ؛ دختران.

(بَ) (اِ.)
۱- تار ابریشم، تار ریسمان.
۲- ریسمان خام که دور دوک پیچند.

(بُ) (اِ.)۱ – نرمه گوش.
۲- پس گوش.