اسم

بکتاش

(بَ) (اِمر.)
۱- هر یک از خادمان یک امیر.
۲- بزرگ ایل و طایفه.

    بکتر

    (بَ تَ) (اِ.) زره، لباس جنگی ساخته شده از آهن و فولاد.

      بکره

      (بُ رِ یا رَ) [ ع. بکره ] (اِ.) بامداد پگاه، پگاه.

        بکسل

        (بُ سِ) [ انگ. ] (اِ.) عمل یا فرایند یدک کشیدن یک وسیله نقلیه با وسیله نقلیه دیگر.

          بکم

          (بُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابکم ؛ گنگان، لالان. ؛صم و ~کران و گنگان.

            بکور

            (بُ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) پگاه خاستن.
            ۲- بامداد رفتن.
            ۳- بامداد کردن.
            ۴- (ا ِمص.) پگاه خیزی، سحرخیزی.

              بک

              (بَ) (اِ.)
              ۱- قورباغه، وزغ.
              ۲- گریزگاه.
              ۳- جنگل، بیشه.
              ۴- دشت غیر مزروع.
              ۵- خیار دشتی.

                Scroll to Top