اسم

(بِ کَ) (اِ.) آوازی که از انگشتان شخص در حال رقص و غیر آن بیرون آید.

(بُ وَ) (اِ.) زمین تپه ماهور، زمین ناهموار.

(بُ تُ یا تِ رَ) (اِ.) = بشتر: جوش‌های ریز و متورم که روی پوست بدن ظاهر شود و خارش بسیار دارد.

(بُ تَ رِ) (اِ.) نوعی حلوا.

(بُ یا بَ تَ) (اِ.) خمره کوچک.

(بِ یا بُ خا) (اِ.) بازمانده آب در ظرفی که از آن آب خورده باشند؛ بشخور، پیش خور.

(بُ) (اِ.) = پش. فش. بشک: موی گردن اسب، یال.

(بِ) (اِ.) از اتباع خوش، خوش و بش.

(بَ) (اِ.) هر بندی به ویژه بندی که از آهن، برنج و یا نقره که برای قفل کردن صندوق درست کنند.