اسم

(بَ شَ رِ) [ ع. بشره ] (اِ.)
۱- بیرونی ترین بخش پوست گیاهان.
۲- بخش سطحی پوست بدن جانوران و انسان.

(بُ) (اِ.) = پش. فش. بشک: موی گردن اسب، یال.

(بِ) (اِ.) از اتباع خوش، خوش و بش.

(بَ) (اِ.) هر بندی به ویژه بندی که از آهن، برنج و یا نقره که برای قفل کردن صندوق درست کنند.

(بَ رَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) خبر خوش دادن، نوید دادن.
۲- (اِ.) مژده، خبر خوش.
۳- نکویی، جمال.

(بَ شّ) [ ع. ] (اِ.) گشاده روی، خوشروی، خوش منش.

(بُ وَ) (اِ.) زمین تپه ماهور، زمین ناهموار.

(بُ تُ یا تِ رَ) (اِ.) = بشتر: جوش‌های ریز و متورم که روی پوست بدن ظاهر شود و خارش بسیار دارد.

(بُ تَ رِ) (اِ.) نوعی حلوا.