اسم

(هِ) (اِ.) سیل، سیلاب.

(هِ هِ) (اِ.) شتاب، تعجیل.

(هَ لا) [ ع. ] (اِ.) منسوب به هیولا.

(هَ) (اِ.) شتر کلان، شتر تندرو.

(هَ ئَ) [ ع. هیئه ] (اِ.)
۱- شکل، صورت، حال، کیفیت.
۲- علم نجوم.

(کَ) (اِ.) نوعی کبوتر که آوازش مانند تلفظ «یا کریم» است.

(هَ کَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بنای مرتفع.
۲- انسان یا حیوان تنومند.
۳- جایی در کنیسه که مراسم قربانی را در آن به جا می‌آورند.
۴- بُت خانه. ج. هیاکل.

(هَ گَ یا گِ) (اِ.) اسب سرخ مایل به سیاهی که یال و دم آن سیاه باشد.

(هَ) (اِ.) زایچه مولود، حسابی که ستاره شناسان توسط آن به احوال فرد و کمیّت عُمر او پی می‌برند.

(هَ دَ) (اِ.) اسب جوان سرکش که به سختی رام شود.