اسم

اعتناق

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)دست به گردن یکدیگر انداختن.
۲- امری را به گردن گرفتن.
۳- (اِمص.) نوازش.

    اعجاب

    ( ا ِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) به شگفت آوردن.
    ۲- (مص ل.) متعجب شدن.
    ۳- (اِمص.) شگفتی.
    ۴- خودبینی، خودپسندی.

      اعجاز

      ( اِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) عاجز ساختن.
      ۲- کار دشوار و خلاف عادت انجام دادن.
      ۳- (اِمص.) عجز، ناتوانی.

        اعجام

        (ا ِ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.)نقطه نهادن حروف.
        ۲- (اِمص.) نقطه گذاری.

          اعاظم

          (اَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اعظم.
          ۱- بزرگتران، مهتران.
          ۲- بزرگان.

            اعانه

            (اِ نِ) [ ع. اعانه ]
            ۱- (مص م.) کمک کردن.
            ۲- (اِمص.) یاری، کمک. ج. اعانات.

              اعباء

              ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَب ؛ سنگین‌ها، بارها.

                اعتبار

                (اِ تِ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) پند گرفتن.
                ۲- (اِ.) آبرو، قدر.

                  اعتبارنامه

                  (~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ورقه‌ای که اعضای انجمن نظار امضا کنند و وکالت کسی را به اطلاع وزارت کشور و مجلس برسانند.

                    اعتدال

                    (اِ تِ) [ ع. ]
                    ۱- (اِمص.) میانه روی.
                    ۲- (اِ.) حد میانه.

                      Scroll to Top