اسم

اعتذار

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پوزش خواستن.
۲- گِلِه کردن.
۳- (اِمص.) پوزش.

    اعتراض

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- نکته گیری نمودن.۲ – تعرض کردن.۳ – (اِمص.) واخواست.

      اعتزاز

      (اِ تِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) عزیز دانستن.
      ۲- (مص ل.) عزیز شدن.
      ۳- (اِمص.) عزت، ارجمندی.

        اعتساف

        (اِ تِ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) زور گفتن.
        ۲- بیراهه رفتن.
        ۳- (اِمص.) زورگویی.

          اعتصام

          (اِ تِ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) متوسل شدن.
          ۲- خود را نگاه داشتن.
          ۳- (اِمص.) پرهیز از گناه.

            اعادی

            (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اعداء. ججِ عدو؛ دشمنان.

              اعاشه

              (اِ ش ِ یا شَ) [ ع. اعاشه ]
              ۱- (مص ل.) زندگی کردن، معیشت کردن.
              ۲- (مص م.) زنده داشتن، زندگی بخشیدن.
              ۳- (اِ.) گذران.

                اطوار

                ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ طور.
                ۱- حال، وضع.
                ۲- در فارسی، حرکات و رفتار بی مزه.

                  اظافیر

                  (اَ) [ ع. ] (اِ.)جِ اظفار، ججِ ظُفُر؛ ناخن‌ها، چنگال‌ها.

                    Scroll to Top