اسم

اذیال

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذیل ؛
۱- دامن‌ها.
۲- آخر چیزها.
۳- دُم‌ها.

    ارابه

    (اَ رّ بِ) (اِ.) گاری با دو چرخ که از چوب می‌ساختند و برای حمل بار از آن استفاده می‌کردند.

      اراجیف

      ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ارجاف ؛ سخنان یاوه و دروغ.

        ارادت

        (اِ دَ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) خواستن.
        ۲- (اِ.) خواست، میل، قصد.
        ۳- در فارسی علاقه مندی، سرسپردگی مرید به مرشد.
        ۵- دوستی از روی اخلاص و بی ریایی.

          اراده

          (اِ دِ) [ ع. اراده ]
          ۱- (مص م.) خواستن.
          ۲- (اِ.) خواست، میل، آهنگ.

            اراضی

            ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ اَرض.
            ۱- زمین‌ها.
            ۲- زمین‌های دایر و مزروع. ؛ ~ موات زمین -‌هایی که دایر نباشد و مالکی نداشته باشد. ؛~ ِ عُشر زمین‌هایی که موقع گرفتن مالیات مساحت آن منظور نمی‌شود. ؛ ~ بایر زمین‌هایی که در آن‌ها کشت و زرع و آبادی نباشد. مق. دایر.

              اراک

              (اَ) (اِ.)
              ۱- درختچه‌ای است از تیره اراکی‌ها که فقط شامل یک گونه‌است. برگ‌هایش متقابل و کمی گوشتالو است، گل‌هایش سفیدرنگ و کوچک و به شکل خوشه که در انتهای شاخه‌ها قرار می‌گیرند، می‌باشد. میوه اش هسته و زردرنگ است و آن را کباث نامند و در صورتی که نارس باشد سبزرنگ است که خمط یا جهاض نامیده می‌شود و خواص دارویی دارد.
              ۲- مرکز استان مرکزی.

                ارانگوتان

                (اُ نْ گُ) [ فر. ] (اِ.) اوران اوتان (آدم جنگلی) جانوری است از نوع آدم نمایان دارای قد نزدیک به انسان، بدنش پر مو با سینه پهن و دست‌های دراز تا زانو و بازوان ستبر، دُم ندارد و مانند انسان روی دو پا حرکت می‌کند و در جوانی بسیار باهوش است و زود اهلی می‌شود.

                  Scroll to Top