مهاوی
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مهوی.
۱- فضاهای بین دو کوه و مانند آن.
۲- شکافها.
(مُ جَ مَ یا جِ مِ) [ ع. مهاجمه ]
۱- (مص ل.) هجوم کردن، حمله کردن.
۲- (اِمص.) هجوم، ج. مهاجمات.
(مَ یِ یُ) [ فر. ] (اِ.) = منیزیوم: فلزی است سبک و با جلای نقرهای که در هوا به آسانی جلای خود را از دست میدهد و کدر میشود. با نور سفید خیره کنندهای میسوزد و به اکسید منیزیم تبدیل میشود. این فلز از عناصر فراوان طبیعت است ولی به حالت آزاد وجود ندارد.