اسم

(مُ قِ رّ) [ ع. ] (اِفا.) اعتراف کننده، اقرار – کننده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) کسی که به دیگری وام دارد، مدیون، قرض دار، بدهکار.

(مُ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) نزدیک شونده.

(مُ قَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) نزدیک شده.

(مُ قَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) تولید جراحت کننده.

(مُ قَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- ثابت و برقرار شده.
۲- تقریر شده.

(مُ قَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- قراردهنده، تعیین کننده.
۲- تقریرکننده، بیان کننده.
۳- کسی که درس استاد را برای دانشجویان تقریر و شرح کند، دانشیار.