اسم

(مَ) (اِ.) چوب جولاهان که بر آن پارچه را وقت بافتن پیچند، نورد.

(مَ یا مُ) (اِ.) نوعی پارچه حریر و لطیف و نازک.

(مِ جَ) [ ع. ] (اِ.) دار، چوب که بر آن جامه اندازند.

(مَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آبشخور.
۲- روش، مسلک. ج. مشارب.

(مُ تَ) (اِ.) دزد، راهزن.

(مُ تِ) (اِ.)
۱- ابزاری فلزی که در مشت جا می‌شود و در صحافی و کفش دوزی برای کوبیدن مقوا و چرم از آن استفاده می‌کنند.
۲- دسته هرچیزی مانند کارد و خنجر.