اسم

محرض

(مُ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) تحریک کننده، ورغلاننده، مشوق. ج. محرضین.

    محرق

    (مُ حَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- نیک سوزاننده به آتش.
    ۲- آن چه موجب تشنگی گردد.
    ۳- دوایی را گویند که پس از مالیدن بر روی پوست بدن ایجاد سوزش و تحریک شدید کند، مانند: فرفیون، خردل و غیره.

      محرق

      (مُ حَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.)
      ۱- سوخته شده.
      ۲- آب جوش داده به آتش.

        محرقه

        (مُ رِ قَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- آتشگیره.
        ۲- بیماری تیفوس.

          محرک

          (مُ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- حرکت دهنده.
          ۲- تحریک کننده، برانگیزنده.

            محرک

            (مُ حَ رَّ) [ ع. ] (اِ مف.) تحریک شده، برانگیخته. ج. محرکین.

              محرم

              (مَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- از اعضای نزدیک خانواده، کسی که ازدواج با او حرام باشد.
              ۲- کنایه از: زن، زوجه.
              ۳- خویشاوند، خویش.
              ۴- آشنا.
              ۵- هم راز. ج. محارم.

                پیمایش به بالا