اسم

(لَ) (اِ.) لگد، تیپا.

(لِ) (اِ.)
۱- معرب لگام، دهانه اسب.
۲- آن چه که بدان فال بد گیرند.

(لُ جِ) [ انگ. ] (اِ.) بخشی از علوم نظامی که به حمل و نقل افراد و تجهیزات ارتش اختصاص دارد.

(لَ نَ یا نِ) [ ع. لجنه ] (اِ.) گروه مردم که برای کاری فراهم آیند و بدان رضا دهند، انجمن.

(لُ جَّ) [ ع. ] (اِ.) میانه دریا.

(لُ) [ روس. ] (اِ.) کرجی، قایق، بلم.

(لَ) (اِ.) نام نوایی است از موسیقی.

(لُ پّ) (اِ.) هر یک از دو سوی چهره، دو سوی دهان. ؛ ~. ~ خوردن کنایه از: حریصانه و عجولانه خوردن.

(لَ پِّ) (اِ.)
۱- هر یک از دو نیمه دانه باقلا و نخود و لوبیا و دیگر حبوبات که قابل نیمه شدن باشند.
۲- برگ اولیه یا رویانی در دانه.
۳- فرآورده‌ای از نخود، به ویژه نخود سیاه.