اسم

(کَ) (اِ.) قاشق بزرگ سوراخ دار که به کمک آن کف روی غذا را می‌گیرند یا با آن غذا را می‌کشند.

(کَ فَ) [ ع. ] (اِ.) سرین آدم یا حیوان. ج. اکفال.

(کَ چَ) (اِ.) زلف پرپیچ و شکن، طره.

(کَ چِ یا چَ) (اِ.) کبچه، کفگیر.

(~.) (اِ.) یکی از اقسام ماران سمی خطرناک که دارای زهری کشنده‌است. وجه تسمیه این دسته ماران از آن جهت است که زواید مهره‌های گردنی خود را به اختیار می‌توانند پهن کنند و در این حال قسمت سر و گردن آن‌ها به صورت کفچه یا قاشق پهنی درمی آید. کفچه ماران دارای اقسام متعددند و همه آن‌ها خطرناکند.

(کَ فَ) [ ع. ] (اِ.) قریه و آن در اسماء امکنه آید.

(کُ) (اِ.) قیر.