اسم

کردر

(کَ دَ) (اِ.)
۱- دره.
۲- بیابان، زمین سخت و هموار.

    کردو

    (کَ) (اِ.)
    ۱- شاخه‌ای که از درخت بریده باشند.
    ۲- بخشی از مزرعه که کنارهای آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

      کردوس

      (کُ دُ) [ ع. کردوسه ] (اِ.) گله بزرگ اسبان.

        کرت

        (کَ رَّ) [ ع. کره ] (اِ.) دفعه، مرتبه، بار. ج. کرات.

          کردیت

          (کِ رِ دِ) [ فر. ] (اِ.) اعتماد، اعتبار.

            کرتاسه

            (کِ س) [ فر. ] (اِ.) دوره سوّم از دوران دوّم زمین شناسی.

              کرته

              (کَ تِ) (اِ.) قطعه زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.

                Scroll to Top