اسم

(کَ رَ) (اِ.) نک کرستوان.

(کَ یا کِ) (اِ.) = کردو:
۱- شاخه‌ای که در وقت پیراستن از درخت بریده می‌شود.
۲- قطعه زمینی که کناره‌های آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

(کَ دَ) (اِ.)
۱- دره.
۲- بیابان، زمین سخت و هموار.

(کَ) (اِ.)
۱- شاخه‌ای که از درخت بریده باشند.
۲- بخشی از مزرعه که کنارهای آن را بلند کنند تا آب در آن نشیند و در میان آن سبزی کارند یا زراعت کنند.

(کَ) (اِ.) = گرپا. کرپه: شبدر.

(کُ دُ) [ ع. کردوسه ] (اِ.) گله بزرگ اسبان.

(کَ رَّ) [ ع. کره ] (اِ.) دفعه، مرتبه، بار. ج. کرات.

(کِ رِ دِ) [ فر. ] (اِ.) اعتماد، اعتبار.

(کِ س) [ فر. ] (اِ.) دوره سوّم از دوران دوّم زمین شناسی.