اسم

(قَ) [ ع. ] (اِ.) جِ قنطار.

(قِ) [ ع. ] (اِ.) پارچه‌ای که بدان زنان سر خود را پوشانند، روسری.

(قُ پُ) (اِ.) غُنپز، غُمپز؛ لاف و گزاف، ادعا، فخر.

(قَ مْ) [ تر. ] (اِ.) تازیانه، شلاق.

(قَ مْ) [ ع. ] (اِ.) گندم.

(قَ مَ دُ وَ یا وِ) [ ع. قمحدوه ] (اِ.) استخوانی است فرد که در وسط و پشت سر واقع است و شکل آن مانند صدف است. سطح قدامی آن گود و در دو طرف آن چهار فرورفتگی است.

(قَ مَ) [ ع. ] (اِ.) ماه. ج. اقمار. ؛ ~در عقرب بودن کنایه از: بد یا آشفته بودن وضع.

(قَ) [ ع – فا. ]
۱- (ص.) مؤنث اقمر، سفید مایل به تیره.
۲- (اِ.) ماهتاب.

(قَ مَ) [ ع. ] (اِ.) تثنیه قمر، ماه و آفتاب.

(قَ رَ یا رِ) [ ع. قمره ] (اِ.)
۱- قمارخانه.
۲- آخرین بازی نرد است که کسی بر سر خود یا یکی از اعضای خویش بسته باشد، دست خون.