اسم

(قَ عَ یا عِ) [ ع. قطیعه ] (اِ.)
۱- جدایی، بریدگی.
۲- گله گاوان و گوسفندان.
۳- لشکر.
۴- قطعه‌ای از زمین و ملک که به کسی واگذارند تا از آن امرار معاش کند. ج. قطایع.

(قَ فَ یا فِ) [ ع. قطیفه ] (اِ.)
۱- حوله.
۲- چادرهای ورپیچیده.

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- قدح بزرگ.
۲- کاسه‌ای که یک نفر را سیر کند.

(قَ بِ یا بَ) [ ع. قعبه ] (اِ.)
۱- جعبه یا قوطی ای که زنان در آن مواد معطر می‌ریختند.
۲- قدح، قعب.

(قُ دَ یا دِ) [ ع. قعده ] (اِ.)
۱- آن چه که روی آن نشینند از قبیل زین و غیره.
۲- مرکب که بر آن سوار شوند.

(قَ عْ) [ ع. ] (اِ.) گودی و ته چیزی.

(قَ) [ ع. قفاء ] (اِ.)
۱- پس گردن، پشت گردن.
۲- پشت.
۳- پی، دنبال.
۴- عقب.

(قِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قفر؛ بیابان‌ها.

(قَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- غلاف سرمه دان.
۲- کیسه چرمین که در آن عطریات و جز آن نهند.

(قَ فْ) [ ع. ] (اِ.) بیابان بی آب و علف. ج. قفار.