اسم

(قُ ض) [ ع. قراضه ] (اِ.)
۱- براده‌های فلز که هنگام تراشیدن می‌ریزد.
۲- هرچیزی که از شکل درآمده و خراب شده باشد.

(قَ طِ) [ معر. ] (اِ.)جِ قرطق یا قرطه. معرب کرته و کرتک. جامه یک لای بدون آستر.

(قِ) (اِ.) واحد پول ایران در عهد قاجاریه و اوایل پهلوی و آن مسکوکی نقره بود به وزن ۲۴ نخود، معادل یک ریال کنونی. ؛یک ~ را دو قران کردن با زحمت بسیار سودی به دست آوردن.

(قَ وُ) [ تر. ] (اِ.) نگهبان، دیدبان، پاسدار، مستحفظ.

(قَ رَّ بِ) [ ع. ] (اِ.) شیشه شراب، صراحی.

(قَ) [ ع – فا. ] (اِ.) بهترین قسم خرما است.

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آب صاف پاکیزه که چیزی با وی نیامیخته باشد.
۲- زمین بی آب و گیاه.