اسم

(قُ ض) [ ع. قراضه ] (اِ.)
۱- براده‌های فلز که هنگام تراشیدن می‌ریزد.
۲- هرچیزی که از شکل درآمده و خراب شده باشد.

(قَ ذَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پلید گردیدن.
۲- (اِمص.) پلیدی.
۳- (اِ.) چرک.
۴- غایط. ج. اقذار.

(قَ ذا) [ ع. ] (اِ.) خاشاک ج. اقذاء.

(~.) [ ع. ] (اِ.) غلاف شمشیر، نیام.

(قَ رّ) [ ازع. ] (اِ.) ظرف شیشه‌ای، قرابه.

(قَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پس سر.
۲- بناگوش.

(قَ دِ غَ) [ تر. ] (اِ.) نهی، منع.