قبله
(قِ لَ یا لِ) [ ع. قبله ] (اِ.) جهتی که هنگام نماز خواندن به آن رو میکنند.
اسم
قبله گاه
(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- مکان قبله، جای قبله.
۲- هر جا که وقت پرستش خدا بدان روی آورند.
۳- عنوانی است احترام آمیز در خطاب به پدر و بزرگان.
قباق
(قَ) [ تر. ] (اِ.) = قپاق. قپق. قبق. قاپوق: چوبی بلند و عظیم که در میان میدانها نصب کنند و بر فراز آن حلقهای از طلا یا نقره وضع نمایند و سواران از یک جانب میدان اسب دوانیده به پای قباق که رسند همچنان که اسب در دویدن است تیر در کمان نهاده حواله حلقه کنند و هرکس که آن حلقه را بهتر زند حلقه از آن او باشد.
