اسم

(وَ زَ)(اِ.)۱ – کار کردن.
۲- مهارت.
۳- حصول.
۴- کوشش.
۵- زراعت.
۶- صنعت، حرفه.

(و ر) (اِ.)
۱- طنابی که از خوشه‌های خشکیده برنج باشد.
۲- ریسمانی که از موی گاو بافته می‌شود و شاخه‌های برسم را با آن به هم می‌پیوندند (و آن از لوازم آتشگاه است).

(وَ)(اِ.)مهار شُتر، چوبی که در بینی شتر کنند.

(وِ) [ روس. ] (اِ.) ابزاری برای حروف – چینی دستی که عرض آن بر حسب طول سطر کم و زیاد می‌شد.

(و) [ ع. ] (اِ.)
۱- ذکر، دعا.
۲- جزیی از قرآن که انسان هر روز و هر شب بخواند. ج. اوراد.

(وَ) [ ع. ] (اِ.) گل، گل سرخ.

(وِ) (اِ.) زگیل.

(وَ دَ) (اِ.) جهاز عروس، آنچه عروس با خود به خانه داماد می‌برد.

(وَ دَ نِ) (اِ.) نورد؛ چوب استوانه شکلی که خمیر را با آن پهن می‌کنند.