اسم

[ انگ. ] (اِ.) از بازی‌های می‌دانی بسیار رایج که بین دو دسته ۱۱ نفری در زمینی به مساحت ۵۵ * ۹۵ یا ۹۰ * ۱۲۰ – انجام می‌شود. این بازی با توپ و توسط پا انجام می‌گیرد.

(دَ) [ انگ – فا. ] (اِ.) نوعی بازی با وسیله‌ای میز مانند معمولاً چوبی و مستطیل شکل شبیه زمین فوتبال در اندازه‌های مختلف که از میله‌هایی دارای چند آدمک و دو دروازه تشکیل می‌شود و هر یک از بازیکنان سعی می‌کنند با چرخاندن میله‌ها و ضربه زدن به توپ توسط آدمک‌ها به دیگری گل بزند.

[ انگ. ] (اِ.) بازیکن فوتبال.

[ انگ. ] (اِ.) نوعی بازی فوتبال با مقررات و توپ ویژه که در سالن سرپوشیده بین دو تیم پنج نفره برگزار می‌شود، فوتبال سالنی.

(تَ) (اِ.)
۱- نی کوتاهی که با آن به طرف چیزی فوت کنند.
۲- نی لبک.

(تِ) (اِ.)
۱- دستار، حوله.
۲- لنگ حمام.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) سکسکه.

(فَ قِ) [ ع. ] (اِ.) جِ فاقعه ؛ سختی‌ها، بلاها.

(فَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ فاکهه ؛ میوه‌ها.