اسم

(فَ یا فِ) (اِ.)
۱- معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش می‌ساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار می‌رفته‌است ؛ فلونی.
۲- نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست) امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به کار می‌رفته‌است ؛ فلونیا الرومیه.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است زرد رنگ که به وسیله مواسان و دوار به صورت مایع درآمده‌است و بعداً آن را در ئیدروژن مایع به صورت جامد درآورده‌اند. وزن مخصوص آن ۳۱ /۱ و در منهای ۱۸۷ درجه می‌جوشد و تنفس آن خطرناک است.

(فُ لَ یا لِ) (اِ.) روغن خوشبویی که از گل موتیا و جنبیلی در هند سازند.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) دهان ؛ ج. افواه.

(فِ) [ فر. ] (اِ.) نهضت طرفداری از حقوق زن.

(فَ نّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آگاهی‌های مربوط به صنعت یا علم.
۲- حال، گونه.
۳- راه، روش.
۴- سرود طرب انگیز.
۵- در فارسی، حیله، نیرنگ، چاره. ج. فنون و افنان.

(فَ کُ ئِ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه تهویه مطبوع که برای داخل ساختمان به کار می‌رود.

(فِ) [ ع. فناء ] (اِ.) پیش سرای که فراخ و گشاده باشد.

(فَ یا فِ) [ فر. ] (اِ.)
۱- تعصب دینی.
۲- جانبداری شدید از یک فرقه یا یک حزب.