اسم

(فَ ر ِ) [ ع. فقاره ] (اِ.) مهره پشت.

(فُ قّ) [ ع. ] (اِ.) معربِ فوگان. شرابی که از جو یا مویز یا برنج گرفته شود.

(فِ عْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) انجام دادن، رفتار کردن.
۲- (اِمص.) عمل، رفتار.
۳- (اِ.) کلمه‌ای که دلالت بر انجام کار یا وقوع حالتی در یکی از زمان‌ها می‌کند.

(فَ عَ لِ) [ ع. فعله ] (اِ.) جِ فاعل.
۱- کارگران، عمله.
۲- در فارسی به صورت مفرد به کار می‌رود.

(فَ) [ سغ. ] (اِ.) = بغ:
۱- بت، صنم.
۲- معشوق، دلبر.
۳- زیبارو.

(فَ) (اِ.) = افغان:
۱- آه، ناله.
۲- بانگ، فریاد.

(فَ لَ) [ ع. فضیله ] (اِ.)
۱- رجحان، برتری.
۲- برتری در علم و دانش.

(فِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) باز گرفتن طفل از شیر.
۲- (اِ.) زمان باز گرفتن کودک از شیر.