فرش
(فُ) (اِ.) شیری که از حیوان نوزاییده دوشند؛ آغوز، فله، فرشه نیز گویند.
(فِ رِ تِ) (اِ.) مَلَک، از موجودات روحانی و ملکوتی که به ستایش خداوند مشغولند و با چشم دیده نمیشوند.
(فَ رَ) (اِ.) = فرسب:
۱- شاه تیره، چوب بزرگی که در ساختن سقف خانه به کار میرود.
۲- پارچههای رنگارنگ که در نوروز و جشنهای دیگر در و دیوار دکانها و خانهها را بدان آرایش کنند.