اسم

(لْ) (اِ.) کلاهخود آهنین.

(لِ) (اِ.) کوزه دهن گشاد.

(غَ یّ)
۱- (مص ل.) گمراه شدن.
۲- (اِ مص.) گمراهی.
۳- تباهی، فساد.
۴- هلاک، نابودی.
۵- (اِ.) نام جایی است در دوزخ.

[ ع. ] (اِ.) فریادرس، از نام‌های خداوند.

(غِ) [ ع. ] (اِ.) عسلی ؛ پارچه‌ای زرد رنگ که جهودان به لباس خود می‌دوختند تا از مسلمانان قابل تشخیص باشند.

(طِ) [ ع. ] (اِ.) فرو رفتن در آب.

(غُ) [ ع. غوغاء ] (اِ.)
۱- مردم بسیار و درهم آمیخته.
۲- در فارسی به معنی جار و جنجال زیاد و فغان.

(اِ.) قورباغه.

(غَ وَ) (اِ.) زمین کنده، عمیق، گودال.