اسم

(اِ.) = گوش:
۱- گوش، اذن.
۲- جایی از آلات موسیقی ذوات الاوتار که روده یا سیم بدان بندند.

(اِ.)
۱- سرگین، سرگین خشک شده حیوانات.
۲- جایی که دام‌های اهلی شب در آن به سر می‌برند.

(اِ.) = غوشا:
۱- جای فرود آمدن کاروان.
۲- قافله گاه.

(ش) (اِ.) نک خوشه.

(شَ یا ش) (اِ.) نوعی از طعام که آن را ترینه سازند.

(غَ وْ طَ) [ ع. ] (اِ.) زمین پست و هموار.

(مَ گَ) (اِ.) مگس‌های سبزرنگی که بر روی اجساد و بقایای حیوانات خصوصاً بر روی خون‌های خارج شده از بدن حیوانات پس از ذبح آن‌ها زندگی می‌کنند.