اسم

(زِ) [ معر. ] (اِ.)
۱- غلاف پنبه.
۲- غلاف و پوست بعضی گیاهان مانند شقایق، خشخاش.

(اِ.)
۱- سرگین حیوانات.
۲- نوعی چوب محکم که از آن زخمه می‌ساختند.

(اِ.) = گوش:
۱- گوش، اذن.
۲- جایی از آلات موسیقی ذوات الاوتار که روده یا سیم بدان بندند.

(اِ.)
۱- سرگین، سرگین خشک شده حیوانات.
۲- جایی که دام‌های اهلی شب در آن به سر می‌برند.

(اِ.) = غوشا:
۱- جای فرود آمدن کاروان.
۲- قافله گاه.

(ش) (اِ.) نک خوشه.

(شَ یا ش) (اِ.) نوعی از طعام که آن را ترینه سازند.

(غَ وْ طَ) [ ع. ] (اِ.) زمین پست و هموار.