اسم

(شَ یا ش) (اِ.) نوعی از طعام که آن را ترینه سازند.

(غَ وْ طَ) [ ع. ] (اِ.) زمین پست و هموار.

(غَ) (اِ.) گودال.

(غُ یا غَ وْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) فرو شدن، فرو رفتن.
۲- دقت کردن در کاری، تفکر و تأمل کردن.
۳- (اِمص.) گودی، فرورفتگی.
۴- قعر هر چیز.
۵- دقت، تأمل.
۶- (اِ.) نشیب، زمین پست.

(غَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- غنیمت.
۲- در فارسی به معنای دشمن.
۳- حریف در کُشتی.

(غَ مَ) [ ع. غنیمه ] (اِ.) هر آن چه که در ج نگ از حریف شکست خورده به دست آید.
۲- در فارسی هر مالی که بدون زحمت به دست آمده باشد.

(غَ نِ) (اِ.) لانه زنبور و مانند آن.

(غَ) (اِ.) = قو: قسمی قارچ خشک کرده که در آن از چخماق آتش افکنند و زود درگیرد.

(غَ) (اِ.) بانگ، فریاد.