اسم

(غُ لُ) (اِ.) = غلپ: نک غلپ.

(غَ لَ بِ) [ ع. غلبه ]
۱- (مص ل.) پیروز گشتن، چیره شدن.
۲- (اِمص.) چیرگی، پیروزی.
۳- تسلط، استیلا.
۴- کثرت، فراوانی.
۵- (اِ.) گروه بسیار، جمعیت، ازدحام.
۶- بانگ، فریاد.

(غَ) (اِ.) غربال.

(غُ لُ) (اِ.) = قلپ. غلب: یک جرعه بزرگ از آب یا مایعی دیگر که در دهان کنند.

(غَ) (اِ.) = غلطاق: چوب بندی زین. ؛ کهنه ~ زن پیر بدسابقه.

(غَ تَ) (اِ.)
۱- سنگی استوانه‌ای شکل که روی بام‌های کاهگلی می‌غلتانند تا کاهگل سفت و محکم شود، بام غلتان.
۲- وسیله‌ای برای تسطیح جاده و هموار ساختن آسفالت تازه خیابان‌ها.
۳- چوبی گرد و میان سوراخ که آن را پایه ارابه کنند. ؛روی ~ افتادن کنایه از: پیشرفت کار سریع تر و آسان تر شدن.

(غَ یا غُ تِ) (اِ.) چوبی استوانه‌ای شکل که با آن خمیر نان را پهن کنند.