اسم

(غَ ژَ) (اِ.) = غجک. غچک. غیچک. قیچک: سازی است از مطلقات ذوات – الاوتار و آن دارای کاسه‌ای است و بر سطح آن پوست کشند و به کمانه در عمل آورند و بر روی آن ده وتر (سیم) بندند.

(غَ) (اِ.) خشم، قهر.

(غُ) (اِ.) هر دانه میوه انگور که به خوشه متصل است، یک عدد از میوه انگور که به خوشه متصل است، یک حبه انگور؛ غژمه، حبه، گله، غجمه نیز گویند.

(غَ) [ ع. غساه. ] (اِ.) غوزه خرما، خرمای نارسیده.

(غَ سّ) [ معر. ]
۱- (ص.) سرد و گندیده، بدبو.
۲- (اِ.) چرکِ زخم، هرچیز گندیده و بدبو.

(غَ) (اِ.) بوی بد.

(غُ لِ یا لَ) [ ع. غساله ] (اِ.) آبی که بدان دست و روی شویند.

(غَ سَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) تاریک شدن شب.
۲- (اِ.) تاریکی اول شب.