اسم

(عُ زّا) [ ع. ] (اِ.) یکی از دو بت معروف طایفه قریش (عرب) در عهد جاهلیت و دیگری «لات» نام داشته و اعراب بت پرست آن‌ها را دختران خدا می‌دانستند.

(عَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عسکر؛ لشکرها.

(عَ سْ جَ) [ ع. ] (اِ.) زر، گوهر.

(عَ سَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عاس ؛ شبگردان، پاسبانان. ؛~ مرا بگیر کردن کنایه از: با رفتارهای عمدی، خود را لو دادن و گرفتار کردن.

(عَ سْ عَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) تیره و تاریک شدن.
۲- (اِ.) گرگ.

(عَ کَ) [ ع. ] (اِ.) لشکر، سپاه ؛ ج. عساکر.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به عسکر مکرم از شهرهای قدیم خوزستان.
۲- (اِ.) در فارسی نوعی انگور.

(عَ یِ) [ ع. عزائم ] (اِ.) ج. عزیمه.
۱- اراده ثابت و محکم.
۲- افسون‌ها و دعاهایی که بر بیماران برای شفا یافتن می‌خوانند.