اسم

عذاب

(عَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) شکنجه، آزار.
۲- (اِ.) درد و رنج.

    عذار

    (عِ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- خط ریش.
    ۲- در فارسی به معنی رخسار، چهره.
    ۳- لگام اسب.

      عذبه

      (عَ ذَ بِ) [ ع. عذبه ] (اِ.)۱ – شاخه درخت.
      ۲- خس و خاشاک.

        عذرت

        (عُ رَ) [ ع. عذره ]
        ۱- (اِمص.) بکارت، دوشیزگی.
        ۲- (اِ.) دسته موی، کاکُل.

          عذره

          (عَ ذِ رِ یا رَ) [ ع. عذره ] (اِ.)
          ۱- پلیدی، غایط.
          ۲- جایی که در آن کثافات دفع گردد.
          ۳- خرابه، ویرانه. ج. عذرات.

            عذوبت

            (عُ بَ) [ ع. عذوبه ]
            ۱- (مص ل.) گوارا بودن.
            ۲- (اِمص.) گوارایی.

              عدو

              (عَ) [ ع. ] (اِ. ص.) دشمن، خصم. ج. اعداء.

                عدواء

                (عُ دَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- زمین خشک، سخت.
                ۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت.
                ۳- دوری جا.

                  عدوان

                  (عُ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) دشمنی کردن.
                  ۲- ستم کردن بر کسی.
                  ۳- (اِ.) دشمنی، ظلم.

                    عدول

                    (عُ) [ ع. ]
                    ۱- (مص ل.) بازگشتن، برگشتن از ر اه.
                    ۲- (اِمص.) بازگشت.

                      Scroll to Top