اسم

(طَ یِ) [ ع. طلائع ] (اِ.) جِ طلیعه ؛ جلوداران.

(طُ یِ یا یَ) (اِ.) آن چه که بدان طلا کنند، دارویی که بر اندام مالند.

(طَ یا طِ طَ فَ) [ ع. طفطفه ] (اِ.)
۱- تهیگاه.
۲- اطراف پهلو متصل اضلاع.
۳- هر گوشت پاره مضطرب، گوشت پاره نرم از نرمجای شکم ؛ ج. طفاطف.

(طِ) [ ع. ] (اِ.) بچه، کودک. ج. اطفال.

(طُ فَ یا فِ) [ ع. ]
۱- (ص.) مهمان ناخوانده.
۲- (اِ.) انگل.

(طَ لّ) [ ع. ] (اِ.) باران ریز و نرم. ج. طلال.

(طَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- زر؛ فلزیست زرد رنگ گران بها و کمیاب که بسیار شکل پذیر، چکش خوار و قابل تورق و مفتول شدن می‌باشد. در مجاورت آب و هوا نیز زنگ نمی‌زند.
۲- مجازاً گران بها، نایاب.

(طِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- هرچه که آن را بر چیزی مالند.
۲- دارویی که بر عضوی مالند.
۳- قطران.

(طُ لّ) [ ع. ] (اِ.) جِ طالب.
۱- خواهندگان.
۲- محصلان علوم قدیمه.